ÖNERME

İnsana aşık olmak bir günah değil, bilakis Allah’ın "Vedûd" (Çok Seven/Sevilen) isminin bir tecellisidir. İnsan fıtratı gereği güzele ve mükemmele meyyaldir; bir insanda tezahür eden güzellik, zekâ veya merhamet, esasen Yaratıcı’nın o insandaki yansımasından ibarettir. Dolayısıyla aşk, doğru okunduğunda insanı Allah’a götüren bir basamaktır. Ancak tehlike, insanın aynadaki yansımayı yani sevgiliyi, ışığın kaynağı olan Allah zannetmesi noktasında başlar. Kişi, sevdiği insanı hayatının merkezi, varlık sebebi ve Rabbi haline getirirse bu aşk şirke dönüşür. Kur’an aşka değil, sevgilinin ilahlaştırılmasına karşıdır.

REFERANSLAR

Aşkın Ayet Oluşu (Rûm Suresi, 21) [1]: "Kendileriyle huzur bulasınız (sükûn) diye sizin için türünüzden eşler yaratması ve aranızda bir sevgi (meveddet) ve merhamet (rahmet) var etmesi de O’nun (varlığının ve kudretinin) delillerindendir (Ayetlerindendir)."

Şirk Sınırı ve İlahlaştırma (Bakara Suresi, 165) [2]: "İnsanlardan kimi, Allah’tan başka eşler/ortaklar edinir de onları Allah’ı sever gibi severler. İman edenlerin Allah sevgisi ise (her şeyden) daha şiddetlidir/sağlamdır."

• Analiz: Ayet insanları sevmeyi yasaklamaz; onları Allah’ı sever gibi taparcasına sevmeyi men eder.

Tutku ve İmtihan (Yusuf Suresi, 30) [3]: "...(Yusuf'un) Sevgisi onun (Züleyha'nın) kalbinin zarına işlemiş..."

• Analiz: Züleyha örneğinde Kur'an, duygunun (aşkın) yakıcılığını tespit eder. Züleyha aşık olduğu için değil, bu duyguyu yönetemeyip iradesini çiğnediği ve gayrimeşru bir eyleme (zorlamaya) dönüştürdüğü için suçludur. Duygu masum, iffetsizlik suçtur.

DEĞERLENDİRME

Kur’an, karşı cinsle olan sevgiyi ve çekimi; Güneş’in doğuşu veya yağmurun yağışı gibi bir doğa yasası ve ilahi bir delil (ayet) olarak tanımlar. Allah’ın ayetine yani aşk duygusuna "haram" demek, Allah’ın yarattığı fıtrata savaş açmaktır. Ancak sınır "Allah’tan rol çalmak" noktasında çizilir. Eğer bir insan, sevgilisi için "o olmazsa ben yaşayamam, o benim her şeyim, o ne derse o" diyorsa; kendi iradesini ve varlığını ona teslim etmiş ve o kişiyi ilah edinmiş demektir. Öte yandan insanı sevemeyen, Allah’ı da sevemez. Aşık olunan kişinin gözleri, gülüşü veya karakteri bir aynadır; o aynada parlayan ışık Allah’ın "Cemal" sıfatıdır. Ayna kırılabilir, sevgili ölebilir veya gidebilir ama ışık bakidir. Hata, ışığı aynanın kendisinden zannetmektir.

KAYNAKLAR

[1] Rûm Suresi, 21. Ayet: Arapça: وَمِنْ اٰيَاتِه۪ٓ اَنْ خَلَقَ لَكُمْ مِنْ اَنْفُسِكُمْ اَزْوَاجًا لِتَسْكُنُٓوا اِلَيْهَا وَجَعَلَ بَيْنَكُمْ مَوَدَّةً وَرَحْمَةًۜ | Okunuş: Ve min âyâtihî en halaka lekum min enfusikum ezvâcen li teskunû ileyhâ ve ceale beynekum meveddeten ve rahmeh... | Meal: Kendileri ile huzur bulasınız diye sizin için türünüzden eşler yaratması ve aranızda bir sevgi ve merhamet var etmesi de O’nun (varlığının ve kudretinin) delillerindendir.

[2] Bakara Suresi, 165. Ayet: Arapça: وَمِنَ النَّاسِ مَنْ يَتَّخِذُ مِنْ دُونِ اللّٰهِ اَنْدَادًا يُحِبُّونَهُمْ كَحُبِّ اللّٰهِۜ | Okunuş: Ve minen nâsi men yettehizu min dûnillâhi endâden yuhibbûnehum ke hubbillâh... | Meal: İnsanlardan bazıları Allah’tan başkasını Allah’a denk tanrılar edinir de onları Allah’ı sever gibi severler.

[3] Yusuf Suresi, 30. Ayet: Arapça: ...قَدْ شَغَفَهَا حُبًّاۜ... | Okunuş: ...kad şeğafehâ hubbâ... | Meal: ...Sevgi onun (Züleyha'nın) kalbinin zarına işlemiş (bağrını yakmış)...