ÖNERME

İnsan soyunun çoğalması konusunda anlatılan Adem'in çocuklarının birbirleriyle, yani kardeş kardeşe evlendiği hikayesi Kur'an'da yer almaz; bu, Tevrat yorumlarından (İsrailiyat) İslam geleneğine sızmış bir kabuldür. Kur'an, ahlaken çirkin (fahşa) saydığı ve yasakladığı bir eylemi, insanlığın başlangıcı için bir zorunluluk olarak sunmaz.

Kur'an'ın biyolojik form olan "beşer" ile bilinçli varlık olan "insan" ayrımı dikkate alındığında; Hz. Adem ilk bilinçli peygamber ve halifedir, ancak biyolojik olarak yeryüzündeki tek canlı o olmayabilir. Soyun devamı, ensest yoluyla değil; Allah'ın yarattığı diğer genetik havuzlarla, yani henüz halifelik bilincine ermemiş diğer beşer topluluklarıyla kaynaşarak, helal ve temiz bir yolla gerçekleşmiş olabilir. Kur'an bu "nasıl" detayını vermeyerek, bizi ensest inancına mahkûm etmemiştir.

REFERANSLAR

Meleklerin Tanıklığı (Bakara Suresi, 30. Ayet)[1]: "Hani Rabbin meleklere: 'Ben yeryüzünde bir halife yaratacağım' demişti. Melekler: 'Orada bozgunculuk yapacak, kan dökecek birini mi yaratacaksın?' dediler..."

• Analiz: Melekler gaybı (geleceği) bilmezler. Adem henüz yaratılmadan veya görevlendirilmeden önce onun kan dökeceğini bilmeleri, daha önceki tecrübelerine dayanır. Bu, yeryüzünde Adem'den önce veya onunla eş zamanlı yaşayan, biyolojik olarak insana benzeyen (beşer) ama halife (sorumlu/bilinçli) olmayan toplulukların varlığına ve meleklerin bu vahşi yaşamı gözlemlediklerine işaret eder.

Seçilme Vurgusu (Âl-i İmrân Suresi, 33. Ayet)[2]: "Allah, Adem'i... âlemlerin üzerine seçti (istafâ)."

• Kavram Analizi: "Istafâ" kelimesi; süzüp seçmek, bir grup arasından tercih etmek demektir. Tek başına olan bir varlık seçilmez. Bu ifade, Adem'in mevcut bir topluluk veya tür içerisinden seçilerek özel bir donanımla (ruh/bilinç) halife kılındığını destekler.

Bilimsel Veri Başlığı (Genetik Çeşitlilik ve Biyolojik Risk)[3]: Modern genetik bilimi, kardeşler arası evliliklerin (ensest) çekinik zararlı genlerin (resesif aleller) bir araya gelmesine ve "inbreeding depression" denilen genetik çöküşe yol açtığını doğrular. İnsanlığın sağlıklı bir şekilde devam edebilmesi için, tarihin en başından itibaren genetik çeşitliliğin (heterozigotluk) korunması biyolojik bir zorunluluktur.

DEĞERLENDİRME

Nisâ Suresi 1. ayet, insanlığın Âdem ve eşinden türediğini söyler ancak mekanizmanın detayını vermez. Geleneksel algı, "dünyada başka hiç kimse yoktu, mecburen kardeş kardeşe evlendiler" diyerek bir ensest kurgusu üretir ve bunu zaruret başlığı altında meşrulaştırır. Oysa Allah'ın sünnetullahı ve ahlak yasası, temeli haram olan bir bina inşa etmez.

Eğer melekler insanın kan dökeceğini biliyorsa, demek ki Adem'in soyu yeryüzünde yalnız değildi. Adem'in çocukları (seçilmiş insanlık), yeryüzünde mevcut olan bu diğer biyolojik insan (beşer) toplulukları ile evlenerek çoğalmış olabilir. Bu sayede genetik çeşitlilik sağlanmış ve ensest gibi hem biyolojik bir felakete hem de ahlaki bir çirkinliğe gerek kalmadan insan nesli yayılmıştır. Bilinmeyen bir konuda "kardeş evliliği şarttı" demek yerine, "Allah temiz bir yol yaratmıştır" demek, Kur'an'ın yüceliğine ve insan onuruna daha uygundur.

KAYNAKLAR

[1] Bakara Suresi, 30. Ayet:

Arapça: وَاِذْ قَالَ رَبُّكَ لِلْمَلٰٓئِكَةِ اِنّ۪ي جَاعِلٌ فِي الْاَرْضِ خَل۪يفَةًۜ قَالُٓوا اَتَجْعَلُ ف۪يهَا مَنْ يُفْسِدُ ف۪يهَا وَيَسْفِكُ الدِّمَٓاءَۚ

Okunuş: Ve iz kâle rabbuke lil melâiketi innî câilun fîl ardı halîfeh, kâlû e tec’alu fîhâ men yufsidu fîhâ ve yesfikud dimâ’.

Meal: Hani Rabbin meleklere: "Ben yeryüzünde bir halife yaratacağım" demişti. Melekler: "Orada bozgunculuk yapacak, kan dökecek birini mi yaratacaksın?" dediler.

[2] Âl-i İmrân Suresi, 33. Ayet:

Arapça: اِنَّ اللّٰهَ اصْطَفٰٓى اٰدَمَ وَنُوحًا وَاٰلَ اِبْرٰه۪يمَ وَاٰلَ عِمْرَانَ عَلَى الْعَالَم۪ينَۙ

Okunuş: Innallâhestafâ âdeme ve nûhan ve âle ibrâhîme ve âle imrâne alel âlemîn.

Meal: Şüphesiz Allah, Adem'i, Nuh'u, İbrahim ailesini ve İmran ailesini seçip âlemlere üstün kıldı.

[3] Bittles, Alan H. - Neel, James V. "The Costs of Human Inbreeding and Their Implications for Variations at the DNA Level". Nature Genetics 8 (1994), 117-121. https://doi.org/10.1038/ng1094-117