ÖNERME

Modern insan, konforu ve dertsizliği bir lütuf, zorluğu ise bir ceza olarak algılama eğilimindedir. Oysa Kur’an’ın mantığına göre bu denklem tam tersi işleyebilir. Cennet ucuz bir ödül değildir; bedeli ancak cehd (çaba) ve sabır ile ödenir.

Eğer bir insanın hayatı dört dörtlük ilerliyor, nefsiyle veya dış dünyayla hiçbir çatışma yaşamıyor ve sabrını zorlayacak hiçbir engelle karşılaşmıyorsa, bu durum sanılanın aksine ürkütücü bir işarettir. Zira sınav kağıdı önünden alınan öğrenci, sınıftan çıkarılmış ve kendisinden vazgeçilmiş demektir. Dolayısıyla mutlak dertsizlik bir ödül değil; kişinin tekâmül potansiyelinden ümidin kesildiğinin ve imtihan sahasının dışına itildiğinin sessiz bir göstergesi olabilir.

REFERANSLAR

Bedel ve Ödül Dengesi (Âl-i İmrân Suresi, 142. Ayet)[1]: "Yoksa siz; Allah, içinizden cihad edenleri (çaba harcayanları) belirlemeden ve sabredenleri ayırt etmeden cennete gireceğinizi mi sandınız?"

• Analiz: Ayet, konforlu bir hayat ile cennet ödülü arasındaki ilişkiyi sorgular. İmtihanın olmadığı yerde, kalitenin tescili de mümkün değildir.

DEĞERLENDİRME

Bu ayet, insanın manevi durumunu ve Allah katındaki konumunu ölçmesi için kusursuz bir turnusol kâğıdı işlevi görür. Bir mümin kendini boşlukta, gayesiz ve tamamen pürüzsüz bir hayatın içinde bulduğunda sevinmek yerine endişe etmelidir. Çünkü Allah sevdiği, derecesini yükseltmek istediği ve önemsediği kulunu zorluklarla, nefis mücadelesiyle ve sabır gerektiren olaylarla diri ve uyanık tutar.

Mücadele yoksa gelişme de yoktur. Tıpkı ağırlık kaldırmadan kas gelişmeyeceği gibi, hayatın zorluklarını göğüslemeden de ruhsal kaslar gelişmez ve ayette bahsedilen sabredenler zümresine girilemez. Şayet bir kişi gaflete daldığı halde işleri yolunda gidiyor ve hiçbir vicdani ya da maddi sarsıntı yaşamıyorsa, bu durum kişinin fark ettirilmeden helake sürüklendiği bir terk edilme hali olabilir. Bu yüzden dert, çaba ve içsel sancı; Allah’ın kulundan ümidini kesmediğinin ve onu hala eğitilebilir gördüğünün en somut delilidir.

KAYNAKLAR

[1] Âl-i İmrân Suresi, 142. Ayet:

Arapça: اَمْ حَسِبْتُمْ اَنْ تَدْخُلُوا الْجَنَّةَ وَلَمَّا يَعْلَمِ اللّٰهُ الَّذ۪ينَ جَاهَدُوا مِنْكُمْ وَيَعْلَمَ الصَّابِر۪ينَ

Okunuş: Em hasibtum en tedhulû-lcennete velemmâ ya’lemi(A)llâhu-llezîne câhedû minkum veya’leme-ssâbirîn(e).

Meal: Yoksa siz, Allah içinizden cihad edenleri belirtip ayırt etmeden ve sabredenleri de belirtip ayırt etmeden cennete gireceğinizi mi sandınız?