B) İç İnşa ve Zihniyet

Nefis terbiyesi kendine eziyet etmek değil dürtüleri aklın yönetimine vermektir. Emmare (ilkel) Levvame (sorgulayan) ve Mutmainne (huzurlu) nefis aşamaları.

Bilgi (ilim) kibre değil haşyete (saygı ve ürpertiye) götürmelidir. Her bilenin üzerinde bir bilen vardır ilkesiyle entelektüel tevazunun gerekliliği.

Bakara 62 ile kurtuluşun etikete değil 'Allah inancı Hesap Günü bilinci ve Salih Amel'e bağlı olması. Dürüst olmayan bir Müslüman'ın etiketi onu kurtarmaz.

Ankebut 69 ile samimi çabanın (cihadın) Allah'a ulaştıracağı vaadi. Hakikati arayan bir ateistin tembel ve taklitçi bir dindardan gerçeğe daha yakın olabileceği paradoksu.

Mülk 2 ile hayatın 'Ahsen-i Amel' (en güzel iş) üretme sınavı olması. Olaylar (hayır ve şer) sadece sorudur asıl olan verilen iradi cevaptır.

Ali İmran 142 ile bedel ödemeden cennete girilemeyeceği gerçeği. Dertsizlik ve zorluksuzluk bir ödül değil imtihan sahasının dışına itilme riski olabilir.

Taklidi (atalardan görülen) iman ile Tahkiki (sorgulanmış/bilinçli) iman farkı. Allah'ın aklı kullanmayı imanın ön şartı (izin) olarak sunması.

Hud 61 ile insanın yeryüzünü imar etme görevi. Ruhbanlık ve dünyadan kaçış (inziva) İslam'ın değil insanların uydurduğu bir bid'attir.