D) Karakter ve Eylem Ahlakı

Neml 88'deki 'İtkan' (sağlam işçilik) ilkesi. İbadette ve iş hayatında 'baştan savma' (gaflet) yapmanın reddi ve kalite odaklı Müslümanlık.

İsra 34 ile verilen sözün hukuki ve uhrevi bir borç olması. Sözünde durmamak ve randevuya sadakatsizlik münafıklık alametidir.

Mülkün gerçek sahibi Allah'tır insan geçici bir emanetçidir. Hadid 23 ile kayıpta üzülmemek ve varlıkta şımarmamak dengesi.

Ali İmran 92 ile sevilen şeylerden harcama şartı. İnfak sadece para vermek değil tutkuları (evlat makam servet) Allah rızası için feda edebilmektir.

Tekasür Suresi ile 'daha çok biriktirme' hırsının insanı oyalaması. Rızık endişesiyle (Şeytan korkutması) hayatı ve maneviyatı ihmal etmenin eleştirisi.

Furkan 63 ile 'yeryüzünde vakarla yürümek'. Gösterişten uzak sade ve minimal bir yaşam tarzı (Hevn) müminin imajı değil karakteridir.

İsra 27 ile saçıp savuranların 'Şeytanın kardeşleri' ilan edilmesi. Tüketim çılgınlığı ve istifçilik kaynakların ve ruhun israfıdır.

Furkan 27 ile yanlış dostun insanı Zikir'den (Hakikatten) saptırması. Arkadaş sadece sosyal çevre değil karakteri şekillendiren stratejik bir tercihtir.

Nisa 140 ile inanca hakaret edilen ortamı terk etme (protesto) emri. İlişkiyi tamamen kesmek değil konu değişene kadar mesafe koymak (sosyal haysiyet).

İsra 36 ile bilgisizce iş yapmanın yasaklanması. İyi niyet ehliyet ve liyakat olmadan yapılan müdahalenin (kaş yaparken göz çıkarma) sorumluluğunu kaldırmaz.

Karakter suçlarının (yalan iftira kul hakkı) biyolojik haramlardan (domuz eti vb.) daha ağır olması. Midesi temiz ama vicdanı kirli dindarlığın reddi.

Sadece yasakları işlemek değil emredilenleri (akletmek adalet infak) yapmamak da günahtır. Zulme sessiz kalmak ve aklı kullanmamak (pasif suçlar).