A) Devlet, Yönetim ve Adalet

İslam'da saltanat veya kutsal krallık yoktur tek model Şura'dır (Ortak Akıl). Yönetici kutsal değil halka hesap veren bir kamu görevlisidir.

Görevler 'bizden olana' değil işi en iyi yapana (ehliyet sahibine) verilmelidir. Liyakatsiz atama emanete ihanettir ve kul hakkıdır.

Adalet suçluya acımak değil suça denk ceza (kısas) vererek toplumu korumaktır. Mağdur affetmedikçe devletin katili affetme yetkisi yoktur.

İnancı ne olursa olsun herkesin malı ve hakkı kutsaldır. 'Gayrimüslimdir malı yenir' zihniyeti Siyonist bir sapmadır Kur'an bunu reddeder.

İslam'da Recm (taşlayarak öldürme) yoktur zina cezası sopadır. Hırsızlık cezası el kesmek (gücü kesmek) veya hapistir, amaç intikam değil caydırıcılıktır.

Bir şeyin devlet nezdinde yasal olması Allah katında helal olduğu anlamına gelmez. Müminin terazisi kanunlar değil vicdanı ve Kur'an'dır.

Cihat 'kutsal savaş' değil hakikat uğrunda üstün gayret (cehd) göstermektir. En büyük cihat Kur'an ile yapılan fikir mücadelesidir silah sadece savunma içindir.

Savaş sadece savunma ve zulmü durdurma amacıyla yapılır, saldırı savaşı (tecavüz) yasaktır. Sivillere ağaçlara ve mabetlere dokunulamaz.

Toprak bizzat kutsal değildir üzerinde adalet varsa değerlidir. Zulüm varsa orayı terk etmek (Hicret) imanın gereğidir. Kutsal olan Allah'ın emirleridir.

Mesajın ulaşmadığı insanlar (Fetret Ehli) ibadetlerden değil akıl ve vicdanlarından sorumludur. Allah kimseye gücünün üstünde yük yüklemez.

Kafir 'inanmayan' değil 'gerçeği bilip örten' (nankör) demektir. Her gayrimüslim kafir değildir, Ehli Kitap ile evlilik ve sosyal ilişki helaldir.