A) Kozmoloji ve Fizik

İhlas Suresi ve Samed ismi ışığında Allah'ın evreni sürekli enerji ile ayakta tutması. Deizmin reddi ve 'Allah Baba' gibi insanlaştırma çabalarının ontolojik eleştirisi.

Evren bir kez kurulup bırakılmamıştır. Rahman 29 ışığında 'Sürekli Yaratılış' (Tecdid-i Halk) ve dijital ekranın yenileme hızı metaforuyla Allah'ın anlık yaratımı.

Zariyat 47 ile evrenin genişlemesi gerçeği. Statik evren modelinin çöküşü ve 'Musiun' kelimesindeki süreklilik mucizesi ile modern kozmolojinin buluşması.

Yaratılışın 6 günde (evrede) olması ve zamanın izafiyeti. 7000 yıllık dünya yaşı hurafesinin reddi ve Allah'ın 'süreç ve tekamül' ile yaratma sanatı.

Zariyat 49 ve Yasin 36 ışığında her şeyin çift yaratılması. Madde-antimadde ve atom altı parçacıklardaki düalite yasasının Tevhid inancına kanıt olması.

Kur'an'ın durağan değil dinamik evren modeli. Yasin 38 ve Enbiya 33 ışığında Güneş'in ve gezegenlerin 'yüzme' (yasbehun) hareketi ve Solar Apex gerçeği.

Zikir ile Tesbih arasındaki fark. Atomdan galaksiye cansız varlıkların tesbihi sözlü bir ifade değil fizik yasalarına (yörüngeye) kusursuz itaattir.

Nahl 48 ile gölgenin ontolojik bağımlılığı. Atomun bile ışığı keserek gölge oluşturması (2012 deneyi) ve varlığın fizik yasalarına zorunlu secde edişi.

Zümer 5'teki 'Tekvir' (yuvarlama/sarma) fiili ile gece-gündüz döngüsü. Naziat 30'daki 'Dehaha' kelimesi ile Dünya'nın geoit şeklinin mucizevi tarifi.

Rad 2 ile göklerin 'görünmez direklerle' yükseltilmesi. Newton'un keşfettiği kütleçekim kuvvetinin Kur'an'daki fiziksel karşılığı ve sistemin dengesi.

Dağların depremi önlemesi değil yerkabuğunun magmadaki dengesini (izostasi) sağlaması. Nebe 7 ile dağların 'kazık' (derin kök) yapısının jeofiziksel analizi.

Suyun yerden çıkmadığı gökten (uzaydan) indirildiği gerçeği. Kuyruklu yıldızlarla gelen suyun yeryüzüne 'iskan' edilmesi ve izotop kanıtları.

Hadid 25'te demir için 'yarattık' değil 'indirdik' denmesi. Demirin süpernova patlamalarıyla oluşup dünyaya uzaydan transfer edilen kozmik bir metal olması.

Enbiya 32 ile gökyüzünün 'korunmuş tavan' olması. Atmosferin meteorları yakması ve Van Allen kuşaklarının radyasyonu süzmesi mucizesi.

Rum 24 ile yıldırımın korku ve ümit (fayda) kaynağı olması. Yıldırımın atmosferdeki azotu parçalayarak toprağa doğal gübre (nitrat) olarak indirmesi.

Rahman 19-20 ile suların karışmasını engelleyen 'Berzah'. Modern oşinografideki yoğunluk farkı ve yüzey gerilimi yasalarının Kur'an'daki yeri.

Rahman 33 ile uzaya çıkışın 'Sultan' (Güç/Teknoloji) şartına bağlanması. Atmosferin ve yerçekiminin ancak yüksek itiş gücüyle aşılabileceği gerçeği.

Mülk Suresi ışığında 'yedi gök' kavramı. Bildiğimiz yıldızlı evrenin sadece birinci kat olduğu ve çoklu evrenler (multiverse) teorisinin Kur'anî temeli.

En'am 97'de yıldızların çoğul (En-Nucum) kullanımı. Yön bulmanın ötesinde çoklu referans noktalarıyla hassas konum belirleme (Triangülasyon) bilimi.